Вљубените жени

Тие имаат високи рамена
И итар изглед
Или лица што збунуваат
Ја носат довербата во градите
На височината на која муграта на нивните дојки се крева
За да ја соблече ноќта

Со очи што можат да кршат камења
Се насмевнуваат без на тоа да мислат
За секој сон
Имаат роеви од крикови од снегови
Езера од голотија
И искорнати сенки.

Треба да им се верува на нивните бакнежи
На нивните зборови на нивните погледи
И само бакнежите да им се сакаат.

Јас го покажувам твоето лице
Големите луњи на твоите дојки
Тоа е се што јас го познавам и не го познавам
Љубов моја љубов твоја љубов твоја љубов твој.

Пол Елијар